Je leest er veel over en er komt nu zelfs een risicolijst. Ik lees vaker dat een "vechthond" iemand aanvalt, enz.
Maar in mijn korte leventje ben ik slechts 1 "vechthond" tegengekomen die slecht met andere honden kon.
Hebben jullie veel slechte ervaringen met deze honden? Hoe komen ze anders aan hun naam?
Niet weer een topic, er is een topic wat nog open staat.....
In mijn nederige mening zijn het toch de mensen die aan de wortel van het probleem staan. Eerst zijn het de fokkers die met verkeerde honden fokken, en vervolgens de eigenaren die niet op een verantwoorde manier met de diertjes omgaan. Die heb je uiteraard met alle soorten honden, maar een pitbull zal iets meer schade aanrichten dan een teckel als het tot een bijtincident komt.
Hier geen slechte ervaringen met zulke honden.
Als ze niet zo vriendelijk zijn houden de baasjes ze aan de lijn bij mij in de buurt.
Er zijn inderdaad meerder actuele topic hierover.
En nog zo'n 500 oudere, het is allemaal herhalen herhalen, herhalen.
Nee, slecht zijn ze niet per definitie met andere honden, ik denk wel iets vaker dan andere rassen al kan je de kleintjes ook niet uitvlakken.
Het punt is iets anders. Als mijn hond uitvalt heeft de andere hond een natte vlek in de vacht. Bij veel honden is er als zij uitvallen sprake van een schram of wondjes. Bij HR honden is de schade bijna altijd veel groter, tot de dood aan toe zelfs. Overigens verbaast het mij dat Herdershonden zoals de Mechelaar niet op die lijst staan.
De benaming HR gaat niet over het aantal bijtincidenten of hoe vaak deze honden niet met andere honden kunnen. Het gaat over de ernst van de gevolgen van de bijtwonden áls zij bijten.
De hondenbescherming definieert het als volgt:
Wat maakt een hond tot het type hoog-risico?
Een hoog-risico hond is een hond die bij bijten in staat is tot het toebrengen van bovenmatig ernstige bijtschade (dood tot gevolg, het verlies van spier en/of orgaanweefsel, functieverlies):
- Fysieke verschijning:
De combinatie van gewicht, bouw (kaakgrootte, spierkracht, mogelijkheid tot gelijktijdig vastgebeten zijn en blijven ademen, weinig gripmogelijkheid op de hond door gebetene/omstanders) zodanig dat krachtig bijten alsmede vasthouden mogelijk is van relatief groot oppervlak bij gebetene.
- Bijtstijl:
De stijl van bijten is zodanig dat bij het bijten herhaald wordt gebeten zonder pauzes (anders dan die tijd die het vraagt om herhaald de gebetene te bereiken met een beet – bijvoorbeeld bij tussentijdse vluchtpoging van de gebetene) en/of langdurig wordt vastgehouden (al dan niet met herpakken/schuiven om een betere grip te krijgen op de gebetene en/of bij bijten in keelgebied dit voortgaand dicht te drukken), al dan niet in combinatie met dichtdrukken van het gebied en/of toepassen van schudden/scheuren. Beten zijn vaak gericht op kwetsbare gebieden als keel- en liesgebied, hoofd (snuit) en/of eventueel voorpoten.
- Bijtintensiteit:
Focus op de gebetene en het bijten is intens (hond is slecht te interrumperen, los te krijgen van gebetene en/of focus blijft op gebetene en/of andere mogelijke te bijten mensen/dieren). Hond toont voorafgaand aan het bijten opwinding en/of stille focus op de gebetene.
- Erfelijke basis:
De genetische basis van de hond kenmerkt zich door selectie van mens op vechteigenschappen richting mens en/of dier. Deze genetische basis kan vermengd zijn met eigenschappen van andere rassen/typen zoals snelheid van windhondachtigen en/of felheid van terriërachtigen.
Voorafgaand aan het bijten kunnen minder waarschuwingssignalen of minder opbouw van waarschuwingssignalen (agressieladder) getoond zijn, waardoor het vermijden van het bijtmoment moeilijker is.
Omdat de genetische selectie van honden van ‘van oorsprong vechttype’ gericht was op het creëren van een hond die aanviel op aanblik van een ander dier (in de vechtring) kan agressie worden ingezet zonder een duidelijke prikkel of interactie tussen bijtende en gebeten hond.
https://hondenbescherming.nl/nieuws/2017/02/25/wat-definieert-een-hoog-risico-hond/
Jawel, vechthonden zijn wel slechter met andere (vreemde) honden dan andere rassen. Ik had ooit hier op het forum een stelling gemaakt dat hond-aggresie een fok fout zou zijn bij zulk soort rassen, en toen werd ik gelijk door meerdere liefhebbers van zulke rassen hier op het forum op mijn kop getikt. Het was geen fokfout, sterker nog in enige zin zou het bij het ras horen, dat ging samen met de werkdriften oid.
Weet niet meer precies hoe het zit, maar ja dat zulke honden aanleg hebben voor hond intolerantie werd mij destijds verteld dat dat wel een feit is.
Juist de rug toekeren naar dat feit is wat het gevaarlijk kan maken. Wees eerlijk over zo'n ras en zijn natuur dan kan men er veel meer rekening mee houden. Niet gaan doen alsof het altijd de zoetste van de zoetste hondjes zijn, gewoon eerlijk zijn, ze zijn niet vaak lief tegenover andere honden, en dat is prima als je daar goed mee om gaat. Maar als je het gaat ontkennen dan krijg je juist problemen he
al weer????
72 bladzijden
http://www.hondenpage.com/hondenforum/191583/stafford-en-pitbull-topic-deel-3.php
Vinden jullie het ook zo warm vandaag?
Mijn vechthond heeft vandaag geen puf om te vechten
Nee maar ik vind de baasjes altijd wel snel geïrriteerd :)
" Baasje heeft vandaag ook last van de warmte.
Hey...dat is toch niet naar mij hé!!!!
Weet je wat mij altijd opvalt. Bij Tosca was het minder maar hoe vaak kinderen,lagere school leeftijd tegen mij over vigo al hebben gezegd.
Mevrouw,wat is dat een mooie hond,kinderen vallen wel op dit type.
Kinderen worden natuurlijk niet geplaagd door veroordelen.
AAAAHWWWW WAT ZOET DIT
"SNEL??? Ik hoor het al zo'n 13!!! jaar! Ja, soms komt het de strot uit en heb ik de puf niet om er echt op in te gaan. Vandaag is zo'n dag, helaas voor jou. Morgen heb ik misschien wel weer zin om voor de 15648ste keer hetzelfde uit te leggen.
idd, Nala gaat vanaf vrijdag weer mee naar school 
Even de staffordhaters irriteren.
Ja hoor,en vandaag komen we weer met foto's hoe lief ze zijn voor kinderen.
Kinderen zien ook nog geen gevaar. Ze zijn mij te vaak ook helemaal wild van mijn Momo.. en dat is toch niet echt een handige keuze als knuffelbeest.
Nala zal dan weer genieten,ze worden altijd zo blij van kinderen.
Als Vigo nog maar denkt dat er kinderen komen dan zit hij de hele dag in zijn stoel naar buiten kijken,van waar blijven ze nou?
Wat een lieve foto's
Die tweede is helemaal geweldig of de papegaai moet na de fotosessie opgepeuzeld zijn.
Oh en nog zo'n geweldige uit de oude doos die ik een keertje bewerkt heb voor een bepaalde groep mensen...
Blijven sparen die foto....hahahaha geweldig
Hier twee ...zoooooo warm, dacht ik hou ze aan de lijn en dan bij bet water als er niemand is even los ??? Er was niemand...geen hond te zien...warm warm en nog eens warm...maar lekker losgelopen.
wat ik zelf denk is dat veel honden eenmaal volwassen niet meer zomaar met andere honden kunnen en dat wij volwassenen deze honden dan in situaties manipuleren ( onwetend en onbedoeld) waardoor ze zich genoodzaakt voelen te vechten. Niet omdat ze dat graag doen.
Dan speelt nog mee de manier van omgaan van baas met de hond, een hond die niet begrepen wordt, onder veel druk staat en dus al met een hoger stresslevel rondloopt zal sneller in "vechtmodus" gaan dan een hond die zich relaxed en veilig voelt.
Als ik weleens (zeer nare) filmpjes zie over "vechthonden" moeders met pups die in het nest al agressief zouden zijn zie je treurige beelden die zouden moeten laten zien dat die honden "geboren zijn om te vechten". Naar mijn mening zijn het echter honden die onder hoge stress staan en zich daar helemaal niet prettig voelen en vandaaruit een erg kort lontje hebben.
Veel honden die men vechthonden noemt zijn juist ooit voor andere redenen gefokt, bijv. om kuddes te bewaken. Ga maar eens elke hond van het lijstje af, waar waren ze ooit voor gefokt. Het zijn allemaal werkhonden, herders, veedrijvers, jachthonden.
Je moet weten wat je in je handen hebt en waartoe het in verkeerde handen in staat zou zijn.
De "vechthonden" die ik ken, kunnen allemaal gewoon met andere honden trouwens, maar dat is niet vanzelfsprekend en bovendien ken ik er niet heel veel. Onze Momo een heel zachtaardig reutje uit Spanje die niet met veel andere honden bevriend was, zijn beste vriend was een staffordshire terrierreu.
Nee hoor, recent nog deze op mijn fb gepost.
Reageren
